Diferansiyel yükselteç ve polarite

Klinik nörofizyolojide tek bir noktanın gerilimi ölçülmez. Yükselteç iki girişin farkını büyütür: Giriş 1 − Giriş 2. İki girişte de aynı olan her şey, örneğin vücudun bütününe binen şebeke paraziti, ideal koşulda yok olur.

Yükseltecin ortak sinyali ne kadar iyi bastırdığı ortak mod reddi oranı (CMRR) ile ifade edilir ve desibelle verilir. Değer ne kadar yüksekse bastırma o kadar iyidir; ancak bu üstünlük ancak iki girişin empedansı dengeliyse gerçek hayata yansır.

Giriş 1Giriş 2G1−G2Çıkış: parazit gitti, fark kaldı
İki girişte ortak olan parazit çıkışta kaybolur, yalnız aradaki fark büyütülür.

Sapma yönü bir uzlaşıdır

Nörofizyolojide gelenek şudur: Giriş 1, Giriş 2'ye göre daha negatifse eğri yukarı sapar. EEG ve uyarılmış potansiyel kayıtlarının çoğu bu kurala uyar. Ancak bazı cihazlar ve yayınlar ters gösterim kullanabilir, bu nedenle sayfanın üstündeki polarite işaretini kontrol etmek gerekir.

Bir dalganın adı gerçek polaritesini anlatır, ekrandaki yönünü değil. Örneğin VEP eğrileri çoğu laboratuvarda pozitif yukarı çizilir, SEP eğrileri ise sıklıkla negatif yukarı çizilir. Kablolar yer değiştirirse aynı dalga ters döner, ama fizyolojisi değişmez.